اثربخشي درمان فراشناختي بر رضايت جنسي و طرحواره هاي جنسيتي زنان خيانت ديده شهر اصفهان

هدف پژوهش حاضر اثربخشي درمان فراشناختي بر رضايت جنسي و طرحواره هاي جنسيتي زنان خيانت ديده شهر اصفهان بود. روش پژوهش نيمه تجربي و از نوع پيش آزمون پس آزمون با گروه آزمايش و كنترل بود. جامعه ي آماري پژوهش شامل كليه زنان خيانت ديده - شهر اصفهان و نمونه آماري شامل 30 نفر در دو گروه آزمايش و كنترل به طور مساوي (15 نفر در گروه آزمايش و 15 نفر در گروه كنترل) تقسيم شدند. جهت انتخاب افراد گروه نمونه از روش نمونه گيري دردسترس استفاده شد. ابزارهاي پژوهش شامل؛پرسشنامه 60 صفتي طرحواره جنسيتي بم ( BSRI) و پرسشنامه 25 سوالي رضايت جنسي هادسون( ISS) بود. جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل كواريانس استفاده شد. نتايج نشان داد تفاوت معناداري بين ميانگن نمرات پس آزمون رضايت جنسي زنان خيانت ديده گروه آزمايش و گواه وجود داشت كه نشان دهنده تاثير درمان فراشناختي بر افزايش رضايت جنسي زنان خيانت ديده بود. درمان فراشناختي بر تغيير طرحواره هاي جنسيتي زنان خيانت ديده تاثير نداشت.