نقد و بررسي مباني فمينيسم بر اساس آراء بانو امين

Critiquing and reviewing the foundation of feminism in Banoo Amin thought

فمينيسم يكي از مهم‌ترين جنبش‌هاي اجتماعي است كه در قرن 18 و 19 ميلادي با هدف رفع تبعيض از حقوق زنان در برابر مردان، در جهان غرب به وجود آمد و در قرن بيستم به يكي از جنبش‎هاي بين المللي تبديل شد. اين جنبش به دليل مباني افراطي‌اش از جمله اومانيسم، سكولاريسم، عقل گرايي و ليبراليسم، تصوير نادرستي از زن و حقوق وي ارائه داد و در نهايت به جاي بهبود وضعيت زنان، موجب نابسامان‌تر شدن وضعيت ايشان گرديد و پيامدهاي بسيار ناگواري در جامعه غرب و ديگر جوامع متأثر از آن، به دنبال داشت كه تاكنون نيز ادامه دارد. بانوي مجتهده ايراني، بانو امين، آرائي را مطرح فرموده اند كه به واسطه بررسي و تحليل اين آراء مي‌توان مباني فمينيسم را نقد نمود؛ از جمله: وابسته بودن انسان به خداوند، تحقق سعادت در پرتو ايمان، متكي بودن جامعه بر ارزش‌هاي مادي و معنوي، اعتراف عقل به آفريدگار و دين و ضرورت حجاب براي بانوان. بر اين اساس و با توجه به ضرورت نقد و بررسي مباني فمينيسم، به نقد اين مباني بر اساس آراء بانو امين مي‌پردازيم تا در پرتو آن، مباني صحيح و اسلامي حقوق زنان روشن گردد و بانوان بتوانند بر اساس اين مباني، زندگي خويش را تنظيم نمايند و به حقوق و سعادت واقعي دست يابند