بررسي ادبيات زورخانه اي شعر و ورزش

مقدمه و هدف: ادبيات زورخانه با تاريخ كهن و معاصر ايران و ايرانيان عجين بوده است. هر چند ديرزماني است زورخانه ها چونان گذشته آن حال و هواي سابق خودشان را ندارند ، اما بسياراند افرادي كه اززورخانه ها و اشعار نغز و دلپذيرشان به نيكي ياد مي كنند. هدف از پژوهش حاضر بررسي ادبيات زورخانه اي شعر و ورزشدر ايرانبود. روش شناسي: براي گردآوري داده هاي مور نياز در اين پژوهش كتابخانه ايي، با انتخاب داده ها و اطلاعات منثور و منظوم متون كهن و معاصر ادبي و فرهنگي از منابع مختلف فارسي در تلاش بوديم تا ادبيات زورخانه اي شعر و ورزش را در بازه زماني گذشته تا عصر معاصر مورد توجه قرار دهيم. نتايج: مروري بر ادبيات نشان مي دهد كه ورزش زورخانه اي» يا «همان «ورزش باستاني» ، ورزشي است كه قدمت آن نزد ايانيان به دوران قبل از اسلام و حتي دوران مادها مي رسد. با اين حال، در دوران پس از اسلام به رشد و توسعه خود ادامه داد و در ميان اشعار زورخانه اي، اشعاري كه مربوط به ستايش خداوند، ستايش رسول اكرم (ص) و ثناي حضرت امام علي (ع) است، از جايگاه خاصي برخوردار است. نتيجه گيري و جمع بندي: به طور كلي با توجه به ادبيات غني حماسي و ورزشي ايران چه در عصر باستان و چه در عصر معاصر، مي توان نتيجه گيري نمود كه در ادبيات و فرهنگ ايراني و اسلامي، ورزش زورخانه اي» يا «همان «ورزش باستاني» از اهميت بالايي برخوردار مي باشد. به نظر مي رسد مطالعات پيمايشي و ميداني در خصوص ورزش زورخانه اي» يا «همان «ورزش باستاني» بايد مورد توجه پژوهشگران و متخصصان حوزه علوم ورزشي باشد.