توبه از تركيب كنايي تا ترك معاصي

«توبه»، بازگشتن از معصيت به سوي حق و طاعت پروردگار است از بيم عقوبت و آن گاه قيام كردن براي اداي جميع حقوق ضايع شدۀ پروردگار. دو وجه «بيروني» و «دروني» توبه، هركدام مراحلي از توبه را حايز است. در وجه دروني، شخص توبه كار از خطايي كه مرتكب شده در پيشگاه پروردگار استغفار مي كند و قلباً از عمل خويش پشيمان است و پروردگار نيز توفيق توبه را شامل حال بندۀ خطاكار مي كند. امّا وجه بيروني، صورت نمود يافته و انفعالي وجه دروني است. در اين وجه، توبه كار براي احياي حيثيت و ترميم هويت اجتماعي خويش، عملاً به توبۀ خود با مراجعه به شخصيّتي مقبول رسميت مي بخشد و بر دست پير و ... توبه مي نمايد. در اين مقاله وجه بيروني توبه مورد بررسي و تحليل قرار گرفته است.