بررسي مفهوم «مضطر» و ارتباط آن با امام زمان (عج)

يكي از آيات كاربردي كه انسان در هنگام مشكلات به آن متوسل مي گردد، آيه 62 سوره نمل معروف به آيه «امن يجيب» است. بر اساس آنچه خداوند در اين آيه وعده داده است، دعاي مضطرين به هنگام استغاثه برآورده شده و خداوند ايشان را از گرفتاري نجات خواهد داد. در قرآن كريم مورادي همچون شكوفايي فطرت توحيدي، برطرف شدن هر‌گونه گرفتاري و ناگواري از انسان، استجابت دعا و تصرف بر زمين از نتايج اضطرار برشمرده شده است. امام معصوم (ع) به عنوان حجت الهي در خيرخواهي به بندگان خدا، به عنوان «مضطر حقيقي» معرّفي شده و هدايت انسان‌ها به سمت رستگاري، به دست اوست. اكنون كه امام زمان (عج) به جهت برخي مصالح و اهداف، در غيبت بوده و از انجام كامل مأموريت خود كه تشكيل حكومت جهاني و ايجاد عدالت همگاني مي‌باشد، محروم مانده است، و از طرف ديگر تمامي شرايط اضطرار در وجود ايشان به نحو اتم و اكمل وجود دارد، مي‌توان ادعا كرد كه طبق روايات معصومين (ع) مضطر حقيقي، امام زمان (عج) است كه هر لحظه براي ظهور خود و نابودي كفر و نجات بشر از گرفتاري ها دعا مي‌كند. پژوهش حاضر به روش توصيفي- تحليلي و با هدف مفهوم‌شناسي واژۀ «مضطر» و ارتباط آن با مضطر حقيقي انجام شده است.