نقش مادري زن در اسلام؛ تجلي‌گاه عشق و محبت

در آيات قرآن و سخنان اولياي دين، چهار هدف براي ازدواج و برقراي رابطه‌ي زناشويي بيان شده كه عبارت است از: دوستي و مهرباني، آرامش رواني و ايجاد كانوني براي دستيابي به اين آرامش، رشد و كمال شخصيت انساني و بقاي انسان و توالد نسل كه زمينهساز تربيت فرزندان است. بااينكه اين چهار هدف از اهداف مهمي در ايجاد رابطه هستند، بهنظر ميرسد اصل دوستي و مهرباني كه قرآن از آن با عنوان مودّت و رحمت ياد ميكند، اهميت ويژهاي دارد. به‌طوريكه آرامش رواني و رشد و كمال انساني و توليد نسل و تربيت فرزندان را ميتوان از آثار و نتايج آن به‌شمار آورد. اين مقاله بر آن است تا با توصيف و تفسير شخصيت انساني زن، اصل محبت و رحمت در روابط ميان زن و شوهر و به‌ويژه نقش مادري و چگونگي ارتباط با فرزندان را بررسي كند و نقش كانوني مادر را در ايجاد روابطي همراه با عشق و محبت روشن كند. روش تحقيق در اين نوشتار، روش كيفي است كه با استناد به آيات قرآن و سخنان اولياي دين و انديشمندان مسلمان، موضوع را تفسير و تحليل مي‌كند.