بررسي كارايي انرژي مرغداري هاي مرغ گوشتي به روش تحليل پوششي داده‌ها، مطالعه موردي: شهرستان‌هاي اصفهان، نائين و نجف‌آباد

در اين تحقيق الگوي مصرف انرژي و كارايي آن براي توليد مرغ گوشتي در استان اصفهان (شهرستان هاي اصفهان، نائين و نجف-آباد) توسط رويكرد تحليل پوششي داده ها بررسي گرديد. در اين سه شهرستان به طور تصادفي تعداد 90 مرغداري انتخاب و اطلاعات مربوط به آن ها با استفاده از پرسش نامه و به صورت حضوري جمع آوري شد. نهاده ها شامل جوجه، سوخت، الكتريسيته، نيروي انساني، خوراك و ستاده ها شامل گوشت مرغ و كود بستر به ازاي 1000 قطعه مرغ بود. نتايج نشان داد كه ميانگين كل انرژي ورودي براي توليد مرغ گوشتي در شهرستان هاي اصفهان، نجف آباد و نائين به ترتيب برابر با 217.07، 95.43 و 138.66گيگاژول بر 1000 قطعه مرغ بدست آمد. مقدار انرژي ورودي بهينه سازي شده توسط مدل بازگشت به مقياس متغير براي شهرستان هاي اصفهان، نائين و نجف آباد به ترتيب برابر با 211.91، 93.87 و 98.733 گيگاژول بر 1000 قطعه مرغ گوشتي محاسبه گرديد. ميزان انرژي قابل ذخيره در شرايط كنوني در شهرستان هاي اصفهان، نائين و نجف آباد به ترتيب برابر با 2.38، 1.43 و 28.8 درصد بدست آمد.