اثربخشي آموزش مهارت هاي زندگي بر روابط ميان فردي و مهارت هاي اجتماعي دانش-آموزان

هدف از اين پژوهش بررسي تاثير آموزش مهارت هاي زندگي بر روابط ميان فردي و مهارت هاي اجتماعي دانش آموزان مقطع راهنمايي شهر اردبيل بود. روش مطالعه آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل دانش آموزان پسر مشغول به تحصيل در مدارس راهنمايي شهر اردبيل در سال تحصيلي 94-93 بودند كه از بين آنها 60 نفر با روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايشي و كنترل جايگزين شدند. اعضاء گروه آزمايشي به مدت 15 جلسه ي 90 دقيقه اي، برنامه آموزشي مهارت هاي زندگي با روش پرسش و پاسخ و ايفاي نقش دريافت نمودند و براي جمع آوري داده ها از مقياس درجه بندي مهارتهاي اجتماعي(SSRS) و پرسشنامه مهارتهاي ارتباطي بورتن استفاده شد. در نهايت بااستفاده از نرم افزار آماري 14SPSSاز آزمون هاي آماري تحليل كواريانس چند متغيري و تحليل كواريانس تك متغيري استفاده شد و داده ها تجزيه و تحليل شد. ميزان بهداشت رواني و روابط ميان فردي در گروه آزمايش به طور معني داري بيشتر از گروه كنترل بود. نتايج نشان دادكه آموزش مهارت هاي اجتماعي، زندگي و ارتباطي بر بهداشت رواني و روابط ميان فردي دانش آموزان گروه آزمايش تفاوت معناداري (001/0P) وجود دارد. و آموزش مهارت هاي اجتماعي، زندگي و ارتباطي بر افزايش بهداشت رواني و روابط ميان فردي دانش آموزان تاثير دارد.