نقش مؤلفه‌هاي شخصيت در خوداثربخشي دانشجويان رشته پزشكي

خوداثربخشي، انتظارات و تصورات فرد در يك موقعيت يا رسيدن به يك تصميم ارزشمند از طريق فعاليت‌هاي فردي است. اين پژوهش به بررسي تأثير مؤلفه‌هاي شخصيت بهنجار بر روي باورهاي خوداثر بخشي دانشجويان سال چهارم پزشكي پرداخته است. تحقيق از نوع همبستگي بوده و از روش آماري رگرسيون همزمان استفاده شد. جامعه آماري، 100نفر دانشجوي پزشكي سال چهارم و نمونه، 80 نفر بود كه به روش تصادفي و براساس جدول مورگان انتخاب شدند. پرسشنامه هاي سنجش ابعاد شخصيتي بهنجار هگزاكو فرم كوتاه و پرسشنامه خود اثر بخشي شرر ومادوكس بكار گرفته شد.نتايج نشان دادند كه مجموع متغيرهاي پيش‌بين، اثر معناداري بر خوداثربخشي داشته‌اند. همچنين، نتايج حاكي از آن بود كه بعد برون‌گرايي و بعد وظيفه شناسي پيش‌بيني‌كننده مثبت و معنادار خوداثربخشي بودند. توجه به آموزش مهارت‌هاي اجتماعي براي مواجهه اثربخش تر با بيماران از عوامل مناسب رشد ابعاد اجتماعي دانشجويان رشته پزشكي مي‌تواند به شمار آيد