اثربخشي آموزش متمركز بر تنظيم هيجان بر ميزان فرسودگي تحصيلي دانش آموزان مقطع دبيرستان

هدف پژوهش تعيين ميزان اثربخشي تنظيم هيجان‌هاي منفي يادگيري و استمرار اثربخشي آن بر كاهش فرسودگي تحصيلي بود. روش پژوهش نيمه تجربي از نوع «پيش آزمون، پس آزمون، پيگيري با يك گروه گواه و جامعه آماري، دانش آموزان رياضي دبيرستان در همه پايه هاي تحصيلي شهرستان اردبيل در سال تحصيلي 94- 1393 به‌تعداد 4080 نفر بود. در مرحله اول، با استفاده از نمونه برداري تصادفي طبقه اي 489 نفر و در مرحله دوم، 48 نفر از دانش آموزاني كه در هيجان‌هاي منفي يادگيري نمره هاي بالايي را به‌دست آورده بودند گزينش و به-طور ‌تصادفي در ‌دو گروه آزمايش و گواه جايگزين شدند. گروه آزمايش طي دو هفته و در شش جلسه، هر جلسه 90 دقيقه تحت آموزش متمركز بر تنظيم هيحان قرارگرفت. سنجش هيجان‌هاي منفي با مقياس هيجان مرتبط با يادگيري پكران، گوئتز و پري (2005) و فرسودگي تحصيلي با سياهه فرسودگي تحصيلي سالملا آرو، كيورو، لسكينن و نارمي (2009) انجام شد. تفاوت ميانگين نمره هاي فرسودگي از طريق آزمون t براي دو گروه مستقل و تحليل كواريانس تحليل شد. نتايج نشان داد فرسودگي تحصيلي گروه آزمايش در پس آزمون نسبت به پيش-آزمون و پيگيري كاهش يافته است (05/0 p). با آموزش و دست‌كاري هيجان‌هاي منفي پيشرفت مي‌توان فرسودگي تحصيلي را كاهش داد و كيفيت زندگي و عملكرد تحصيلي را ارتقاء بخشيد.