اثربخشي آموزش هوش هيجاني بر خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان

هدف از پژوهش حاضر اثربخشي آموزش هوش هيجاني بر خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان دختر بود. پژوهش حاضر از نوع آزمايشي و طرح پيش آزمون- پس آزمون با گروه شاهد بود. براي انتخاب نمونه با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي ابتدا دو دبيرستان دخترانه دوره اول مقطع متوسطه شهر بجنورد در سال تحصيلي 94-1393 (يكي براي انتخاب گروه مداخله و ديگري براي گزينش گروه شاهد در نظر گرفته شدند) انتخاب شدند. سپس بر اساس معيارهاي ورود، 30 نفر (15 نفر مداخله و 15 نفر شاهد) وارد مطالعه شدند. پرسشنامه خودناتوان سازي تحصيلي جونز و رادوالت (1982) توسط هر دو گروه تكميل شد. گروه مداخله طي 8 جلسه 60 دقيقه اي (دو بار در هفته) با روش هوش هيجاني آموزش ديدند. داده هاي حاصل با استفاده از تحليل كوواريانس و نرم افزار آماري SPSS نسخه 21 تحليل گرديد. نتايج نشان داد بين ميانگين دو گروه مداخله و شاهد در مرحله پس آزمون در متغير خودناتوان سازي تحصيلي تفاوت معناداري وجود داشت (59/16=F؛ 03/0 P). بر اساس نتايج پژوهش حاضر آموزش هوش هيجاني مي تواند منجر به كاهش خودناتوان سازي تحصيلي دانش آموزان دختر شود.