ولايت حاكم بر تعليم و تربيت اطفال بي سرپرست

تعليم و تربيت اطفال از جمله اموري است كه در ابعاد شخصي و عمومي، نقش فراواني در رشد شخص و جامعه دارد. با توجه به اهميت اين مسئله، زماني كه طفل ولي قهري دارد، اين مهم بر عهده آن ها قرار داده شده است. همچنين در شرايطي كه ولي قهري در تربيت طفل، وصي تعيين نموده باشد، اين وظيفه بر عهده وصي قرار مي گيرد. لكن مواقعي به وجود مي آيد كه طفل بي سرپرست بوده، و شخصي به صورت خاص متولي تعليم و تربيت طفل نيست. پژوهش حاضر در صدد است تا در اين حالت ولايت حاكم بر تعليم و تربيت اطفال بي سرپرست را مورد بررسي قرار دهد. براساس اطلاق ادّله‌اي كه بر عموم ولايت حاكم دلالت دارد، وجوب حفظ نظام، اولويت قطعيه، اجماع، ادّله‌اي كه دلالت بر وجوب حضانت لقيط دارند، سيره متشرّعه و عموم بعضي از روايات، حاكم شرع بر تعليم و تربيت ايتام و كودكان بي سرپرست - در صورتي كه پدر و مادر و جد پدري و ديگر خويشاوندان از مراتب مختلف ارث را نداشته باشند- ولايت داشته و بر او واجب است در اين‌باره اقدام نمايد.