بررسي و مقايسه شاخص خسارت نرم شوندگي نهايي براي سازه بلند فولادي با سيستم دوگانه قاب خمشي و مهاربند كمانش تاب با در نظر گيري عدم قطعيت ها

از آنجايي كه پيش بيني دقيق رفتار لرزه اي سازه ها به دليل وجود عدم قطعيت هاي مربوط به زلزله و مشخصات سازه امكان پذير نمي باشد و همچنين با توجه به اهميت بالاي سازه هاي بلندمرتبه، در اين پژوهش با استفاده از توسعه تحليل ديناميكي افزايشي به بررسي شاخص خسارت نرم شوندگي نهايي و تأثيرعدم قطعيت ها بر اين شاخص در يك سازه فولادي ۳۰ طبقه پرداخته شده است. لازم به ذكر است كه سازه مذكور داراي سيستم دوگانه قاب خمشي و مهاربند كمانش تاب مي باشدد. به منظور انجام آناليزهاي ديناميكي افزايشي سپسبا در نظر گرفتن رفتار غيرخطي مصالح و اعضا، با هدف انجام آناليز هاي ديناميكي افزايشي، سازه مذكوردر نرم افزار OpenSees مدل سازي گرديد. به منظور بررسي تأثير عدم قطعيت ها، پارامترهاي مدول الاستيسيته، مقاومت تسليم، بار مرده، بار زنده و ميرايي در نظر گرفته شده است. قابل ذكر است كه در به كارگيري عدم قطعيت ها، با استفاده از مشخصات احتمالاتي آن ها و با استفاده از روش هاي توليد اعداد تصادفي، مجموعه اي از مقادير به آن ها نسبت داده شده است. در ادامه تعداد 10 ركورد زلزله با مشخصات متفاوت انتخاب شده و با انجام آناليز، مقادير شاخص خسارت نرم شوندگي نهايي محاسبه گرديد. با توجه به نتايج بدست آمده، مقدار شاخص خسارت در حالت حدي فروريزش با مقادير قطعي و با در نظر گرفتن مقادير عدم قطعيت ها به دست آمد. نتايج نشان مي دهد عدم قطعيت هاي فرض شده براي اين سازه، تاثير قابل ملاحظه اي بر روي نتايج ندارد.