ارزيابي ضريب بزرگنمايي تغييرمكان در سازه هاي فولادي با مهاربندهاي كمانش ناپذير

در طراحي لرزه اي سازه ها بر اساس آيين نامه هاي موجود با توجه به توانايي يك سيستم باربر جانبي براي استهلاك انرژي زلزله، برش پايه مورد نياز در طراحي الاستيك سازه با استفاده از ضريب رفتار سازه (R) كاهش داده مي-شود. در حقيقت هرچه توانايي استهلاك انرژي لرزه اي و شكل پذيري يك سيستم سازه اي بيشتر باشد، برش پايه مورد نياز طراحي الاستيك بيشتر كاهش داده مي شود (ضريب رفتار بزرگتري در نظر گرفته مي شود). با توجه به اينكه در طراحي الاستيك (با استفاده از روش تحليل استاتيكي معادل) برش پايه كاهش داده مي‏شود، براي محاسبه، و كنترل تغييرمكان‏هاي واقعي سازه با مقادير مجاز آيين‏نامه‏ها تحت اثر زلزله طرح از ضريب برزگنمايي تغييرمكان (Cd) استفاده مي‏شود. در اين مقاله به ارزيابي ضريب بزرگنمايي تغييرمكان براي محاسبه حداكثر دريفت بين طبقه‏اي و حداكثر دريفت بام در سازه هاي فولادي ميان مرتبه كه داراي مهاربندهاي كمانش ناپذير به عنوان سيستم باربر جانبي مي باشند پرداخته مي شود. براي بررسي اثر تعداد طبقات و سخت شوندگي كرنشي بر Cd، دو سازه 6 و 9 طبقه با دو سخت شوندگي كرنشي 003/0 و 02/0 درنظر گرفته مي‏شود. نتايج نشان مي‏دهند كه در نظر گرفتن يك مقدار ثابت براي Cd كه توسط آيين‏نامه‏ها پيشنهاد شده است، در طبقات پايين سازه منجر به پيش‏بيني غير محافظه‏كارانه حداكثر دريفت بين طبقه‏اي در سازه‏هاي درنظر گرفته شده مي‏شود. همچنين نشان داده مي‏شود كه مقدار Cd در نظر گرفته شده توسط ASCE 7 مي‏تواند حداكثر دريفت بام را با دقت مناسبي محاسبه نمايد.