لزوم توجه به جمعيت گوسفند و بز كشور به‌عنوان تنها منبع توليد گوشت بدون وابستگي

*

بيان مسأله: گوسفند و بز نقش مهمي در اقتصاد مقاومتي ايران در حوزه كشاورزي و تامين امنيت غذائي ايران دارد. اين جمعيت دامي علاوه بر نقشي كه در تأمين غذا دارد، به عنوان محوري ترين عامل توسعه روستاها و جلوگيري از مهاجرت به شهر‌ها نيز مي باشد. هدف پژوهش: ارزيابي ميزان وابستگي جمعيت گوسفند و بز بومي كشور به خارج از مرزهاي ايران و برآورد پتانسيل توليد گوشت مورد نياز كشور. روش و چگونگي انجام پژوهش: آمار مقايسه اي و ميزان وابستگي در جمعيت دام و طيور ايران با اتكا به آمارهاي سامانه اطلاعات جغرافيائي سازمان دامپزشكي كشور و معاونت امور دام وزارت جهاد كشاورزي جمع آوري گرديد. يافته‌ها ونتيجه‌گيري: با توجه به وجود 20درصد سقط جنين، 10 درصد مرگ و مير نوزادان و ميانگين وزن لاشه گوسفند 5/18 كيلوگرم و بز 8/14 كيلوگرم در كشور و ضريب نهائي بهره‌گيري 7/0 درصدي در گله‌هاي دام سبك، اين جمعيت تنها پنجاه درصد از گوشت قرمز كشور را توليد مي كند كه با انجام روش‌هاي افزايش بهره وري در گله‌ها و احياء مراتع مي توان علاوه بر كاهش جمعيت متناسب با توان مراتع، توان توليدي گوشت قرمز بدون نياز به خارج از كشور را افزايش داد چرا كه دام سبك پتانسيل بالائي براي خوداتكائي در ايران دارد و يكي از مصاديق بارز اقتصاد مقاومتي است تا دشمن نتواند تهديد‌هاي خود را به حوزه غذا و گوشت قرمز بكشاند.