ارتباط در زندگي شخصي مهمترين عامل موثر در رضايت شغلي پرستاران

رضايت شغلي به مجموع تمايلات يا احساسات مثبت كه افراد نسبت به شغل خود دارند اطلاق مي شود .با توجه به نقش كليدي پرستاران در ارائه خدمات بهداشتي به بيماران ، اين مقاله با هدف تعيين ميزان رضايت شغلي پرستاران و عوامل موثر بر آن در جهت ارتقائ خدمات و پيشگيري از غيبت از كار اجرا شد. مطالعه به صورت توصيفي تحليلي و از نوع مقطعي بر روي 235 نفر از پرستاران بيمارستان هاي آموزشي شهر بجنورد و به صورت نمونه گيري آسان انجام شد. ابزار گرد آوري داده ها شامل پرسش نامه اطلاعات دموگرافيك و پرسش نامه استاندارد رضايت شغلي هرزبرگ بود داده ها با استفاده از نرم افزار spss نسخه 22 و آزمونهاي آماريANOVA و t-Test در سطح معناداري 5 درصد آناليز شد در اين مطالعه، عوامل حقوق و مزايا مناسب با ميانگين امتياز 57/0± 88/3 كمترين و ارتباط با زندگي شخصي و ارتباط با همكاران به ترتيب با ميانگين 62/0±2/4 و 75/0±15/4 بيشترين رضايتمندي به خود اختصاص دادند. لازم است مسئولين ذيربط در جهت بهبود رضايت شغلي كاركنان خود عوامل حقوق و مزايا، سياست گذاري مديريتي، شرايط محيط كار و امنيت شغلي را مورد توجه قرار دهند و برنامه ريزي هايي را در راستاي افزايش رضايت شغلي آنها تدوين نمايند