بررسي سيل در ارتباط با مورفومتري حوضه آبريز رودخانه دز

رودخانه دز از نظر ميزان آبدهي دومين رودخانه ايران محسوب مي‌شود. اين پژوهش با هدف بررسي سيل در ارتباط با مورفومتري، حوضه آبريز رودخانه دز را مورد مطالعه قرارداده است. نتايج هيدروگراف‌هاي ورودي و خروجي سيلاب حداكثر محتمل سد دز نشان مي دهد كه بدون سد بختياري، روگذري به مدت دو روز و با ارتفاع حدود 5 متر از سد دز اتفاق مي افتد كه پتانسيل ايجاد مخاطرات سازه اي براي سد دز را خواهد داشت. عبور انشعابات اصلي رودخانه دز از سازندهاي سست و ريزدانه باعث سرريز شدن آب سد كه منجر به بالا رفتن حجم رسوب و افزايش دبي رودخانه به همراه گل‌ولاي با قدرت تغيير و فرسايش‌پذيري بالا در فصل بهار شده و به علت بارندگي‌هاي رگباري و سيل‌آسا منطقه در فصل بهار، منجر به رها كردن آب انباشته شده در درياچه پشت سد دز مي شود، اين مسئله باعث به راه افتادن طغيان در پايين‌دست و جاري شدن سيل در محدوده دزفول تا بندقير مي‌شود كه باعث طغيان رودخانه در طول مسير خود و از بين رفتن محصولات كشاورزي و دامداري مي‌شود و خطري جديدي براي سكونت‌گاه‌هاي انساني در طول مسير رودخانه مي‌باشد. با ادامه شرايط موجود و از دست دادن ظرفيت تنظيم آب سد دز، تبعات اجتماعي و زيست‌محيطي و اقتصادي براي پايين‌دست از نقطه‌نظر وقوع سيلاب و آسيب به كشاورزي منطقه در بر خواهد داشت.