درآمدي بر تاب آوري بافتهاي تاريخي شهري نمونه موردي : هسته مركزي شهر قم

كاهش آسيب پذيري ميراث فرهنگي و بافتهاي تاريخي شهري كه در معرض زمين لرزه و ساير سوانح طبيعي هستند، از مهمترين چالشهايي اسـت كـه كشور بـا آن مـواجـه اســت. در واقــع ميراث فرهنگي و بافتهاي تاريخي نه تنها داراي ارزش اند و هويت ملتها قلمداد مي شوند، بلكه از ابعاد اقتصادي، اجتماعي و سياسي نيز حائز اهميت فراواني هستند. بايد اذعان داشت كه امروزه بسياري از بافتهاي تاريخي در برابر سوانح طبيعي خصوصا زلزله و سيل نه تنها به دليل وجود ساختمانها و بناهاي غيرمقاوم، بلكه به علت فرسودگي زيرساختهاي شهري، از قبيل معابر و شبكه هاي خدمات رساني كه نوسازي نشده اند، بسيار آسيب پذيرند. نتيجه مطالعات اين تحقيق نشان مي دهد كه آثار تاريخي شهر قم نيز از اين امر مستثني نبوده و بسياري از بناهاي ارزشمند آن كه در هسته مركزي شهر واقع شده اند ، در معرض آسيب خطرات طبيعي و مصنوع قرار دارند. لذا با توجه به اهميت موضوع حفظ آثار تاريخي ، لزوم تغيير نگاه مديريت سوانح و حوادث شهري از مقابله به كاهش مخاطرات و پايداري در برابر صدمات ضروري به نظر مي رسد. هدف از اين پژوهش بررسي عوامل موثر بر آسيب پذيري بافت هاي تاريخي شهري و ارائه راهكارهاي مناسب جهت حفظ آثار ارزشمند ميراثي و فرهنگي با رويكرد تاب آوري شهري ( پايداري و بازيابي ) مي باشد.