آگاهي واج شناختي كاربردهايي براي بهبود نارساخواني

اختلال يادگيري از عوامل مهم و تعيين كننده ي سرنوشت تحصيلي دانش آموزان به شمار مي آيد. نارساخواني از متداول ترين و شايد با اهميت ترين اختلال در بين اختلالات يادگيري است. كودكان نارساخوان با وجود اين كه در اكثر مواقع از هوش طبيعي برخوردارند، نمي توانند پيشرفت تحصيلي مطلوبي داشته باشند و به سختي به تحصيل ادامه مي دهند يا اغلب ترك تحصيل مي كنند. باتوجه به آمار دانش آموزان نارساخوان و پيامدهاي اجتناب ناپذير اين نارسايي ويژه، دستيابي به تدابير درماني كارآمد براي كارشناسان آموزشي و درمانگران ضرورت دارد. از طرف ديگر با توجه به تاثير آموزش آگاهي واج شناختي در بهبود خواندن كودكان نارساخوان، مي توان انديشه ارائه آموزش هاي زودهنگام از اين مؤلفه مؤثر در خواندن را در سال اول ابتدايي گنجاند و بدين طريق نه تنها مي توان مانع بروز مواردي از مشكلات يادگيري شد، بلكه توانايي پايه اي دانش آموزان در يادگيري خواندن را نيز قوت بخشيد. بنابراين در راستاي گسترش آموزشي مهارت خواندن دانش آموزان نارساخوان، هدف مقاله اين است تا ضرورت تأثير آموزش مهارت آگاهي واج شناختي را بر توانايي خواندن اين كودكان نشان دهد. لذا در اين مقاله اين نتيجه به دست آمده است كه راهكارهاي درماني و آموزشي مبتني بر آگاهي واج شناختي در بهبود مهارت خواندن كودكان نارساخوان مؤثر است.