مروري بر ارتباطات سازماني

ارتباطات سازماني نوعي تبادل اطلاعات است كه پايه و اساس ادراك و احساس ميان دو نفر يا بيشتر، يا يك گروه را در شركت يا سازمان فراهم مي كند و باعث مي شود شبكه هاي سازماني به منظور انجام دادن وظايف سازماني شكل گيرند. مطالعات برخي از متفكران ارتباطات سازماني در سال هاي اخير حاكي از آن است كه بسياري از مسائل و مشكلات حاكم بر سازمان از بافت نادرست ارتباطي و بي توجه به ظرايف ارتباطات سازماني بوده است. در سازمان ها، بيشتر تلاش براي هماهنگ كردن كاركنان با يكديگر، تا گرفتن دستور از رئيس، دستور دادن به زير دستان، تعامل با مشتريان و هماهنگي با ديگر سازمان ها مستلزم ارتباط است. ارتباطات همانند سيستم اعصاب انسان كه نسبت به محرّك ها واكنش نشان مي دهد و با ارسال پيام به اعضاي مختلف بدن پاسخ ها را هماهنگ مي كند. اقدامات بخش هاي مختلف سازمان را هماهنگ مي كند. يك سازمان بدون وجود ارتباطات تبديل به مجموعه اي از افراد مي شود كه وظايف مجزايي را انجام مي دهند. بنابراين اقدامات سازماني ناهماهنگ شده و اهداف سازماني به اهداف فردي گرايش پيدا مي كند.