استفاده از فرايند تحليل سلسله مراتبي (AHP ) درانتخاب بستر مناسب جهت ارائه سرويسهاي ارتباطي به مشتركين

تا قبل از ظهور شبكه اينترنت و ديتا، ارتباطات راه دور يك معناي روشن داشت : تلفن (و قديميتر از آن تلگراف) تنها فناوري‌هايي بود كه به مردم اجازه براي برقراري ارتباط در فواصل دور را به صورت صوت مي‌داد. بعد از سال1960، فكس و ديتا در خطوط تلفن ثابت ( PSTN) ارائه شدند. اخيرا ارتباطات راه دور گسترش يافته و شامل انتقال داده‌ها، ويديو كنفرانس، ايميل، پيام‌هاي فوري، مرور وب، و امكان ارسال محتواي چندرسانه‌اي است. امروزه تصور مصرف‌كنندگان از ارتباطات حول دو محور محصولات و خدمات مي‌گردد. تمايل مصرف كنندگان به خريد برنامه‌هاي كاربردي ارتباطي ‌يا تجهيزات به عنوان محصولات و خدمات به طور فزاينده فراگير شده و فن آوري‌هاي مورد استفاده براي ارتباطات راه دور تا حد زيادي در طول 50 سال گذشته تغيير كرده است. به كار‌گيري نيمه‌هادي‌ها و الكترونيك ديجيتال در صنعت مخابرات توانسته ديجيتال را جايگزين صداي آنالوگ‌، تصاوير و ويديو كند. پس از آن، مدار سوئيچينگ تكميل شد و به احتمال زياد در نهايت سوئيچينگ بسته‌اي جايگزين شود. همه اين تغييرات نشان‌دهنده يك تعريف جديد از ارتباطات از راه دور است: ارتباطات مجموعه‌اي از فناوري، دستگاه‌ها، تجهيزات، تاسيسات، شبكه‌ها‌ و برنامه‌هاي نرم‌افزاري است كه ارتباطات از راه دور را پشتيباني مي‌كنند. در اين مقاله، سعي گرديده است با بهره گيري از فرايند واكاوي سلسله مراتبي (AHP) ، شناسايي شاخصها و معيار هاي مهم در حوزه ارتباطات و با شناخت و تقسيم بندي بسترهايي كه در آنها امكان سرويس دهي به مشتركين وجود دارد و مقايسه آنها با هم، با به دست آوردن ارزش هر بستر، به تبيين انتخاب بستري مناسب جهت ارائه سرويس هاي ارتباطي به مشتركين بپردازيم