مطالعه تنوع ژنتيكي در ژرم پلاسم گندم با استفاده از نشانگرهاي CBDP

گندم جزء مهم‌ترين غلات مي‌باشد، كه بيشترين سطح زير كشت را در بين گياهان زراعي، به خود اختصاص داده است. در اين تحقيق، تنوع‌ژنتيكي در 37 ژنوتيپ گندم زراعي شامل 17 ژنوتيپ گندم نان و 20 ژنوتيپ گندم دوروم با استفاده از 15 آغازگر CBDP مورد بررسي قرار گرفت. تمام 15 آغازگر مورد استفاده داراي باند‌هاي قابل امتياز‌دهي بودند. آغازگر‌هاي CBDP در مجموع توانستند 124 باند را تكثير كنند، كه از اين تعداد 103 باند چند شكل بودند. ميزان تشابه ژنتيكي در ژنوتيپ‌هاي مورد بررسي با استفاده از ضريب تشابه دايس از 44/ 0 تا 94/ 0 متغير بود. دامنه شاخص محتواي اطلاعات چندشكل براي آغازگرهاي مورد استفاده بين 2/ 0 تا 46/ 0 متغير بود و متوسط اين شاخص برابر 30/0 تعيين شد كه حد قابل قبولي از قدرت تفكيك آغازگرها را نشان ميدهد. بر اساس نتايج تجزيه واريانس ملكولي دو گونه مورد مطالعه بر اساس نشانگرCBDP بخوبي از يكديگر تفكيك شدند و بر اساس شاخص هاي تنوع برآورد شده نظير شاخص شانون، ژنوتيپ‌هاي گندم دوروم از تنوع بيشتري نسبت به ژنوتيپ‌هاي گندم نان برخوردار بودند. اين نتايج نشان داد كه نشانگرهاي CBDP نشانگرهايي مناسب در ارزيابي تنوع ژنتيكي در ژرم پلاسم گندم ميباشند.