ارزيابي تحمل به تنش كم آبي در برخي ژنوتيپ‌هاي جو

تحمل به خشكي ژنوتيپ‌هاي جو از طريق مطالعه شاخص‌هاي تحمل به خشكي و ترسيم باي پلات با آزمايشي در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با ده تيمار و 3 تكرار در مزرعه ي آموزشي دانشكده ي كشاورزي دانشگاه بيرجند مورد مطالعه قرار گرفت. ژنوتيپ‌هاي جو شامل والفجر، نصرت، ماكويي، كوير، گرگان4، زرجو، نيمروز، ريحان، گرگان، استرين و تنش در 2 سطح (خشكي و نرمال) بود. آبياري در محيط نرمال براساس 100ميلي متر تبخير و در محيط تنش بر اساس 200 ميلي متر تبخيراز تشتك تبخير كلاس Aانجام شد. نتايج حاصل از تجزيه واريانس مركب در دو محيط نرمال وتنش نشان داد كه ژنوتيپ‌ها از نظر تمامي صفات به استثناي ارتفاع سنبله تفاوت معني‌داري با هم دارند. اثر محيط تنش در كليه صفات به جز تعداد سنبله معني دار بود. بهترين ژنوتيپ‌ها در محيط نرمال ژنوتيپ‌هاي والفجر و گرگان4 و بدترين ژنوتيپ‌ها ريحان و استرين بودند. ژنوتيپ‌هاي ماكويي، كوير، گرگان داراي عملكرد بالاتري درشرايط تنش نسبت به شرايط نرمال بودند. صفات ارتفاع بوته و تعداد دانه در سنبله بيشترين آسيب را از تنش ديدند. صفت تعداد سنبله در بوته آسيب كمتري از تنش ديد. شاخص‌هاي MP , GMP, STI, Harm به عنوان بهترين شاخص‌ها و ژنوتيپ‌هاي نصرت وكوير به عنوان ژنوتيپ‌هاي مطلوب شناسايي شدند.