مطالعه تغييرات كمي و كيفي و رسيدگي تكنولوژيك نيشكر براساس درجه روز-رشد در استان خوزستان

به‏منظور بررسي روند تجمع مواد تشكيل دهنده ساقه و رسيدگي تكنولوژيك نيشكر در طول فصل رشد، آزمايشي در شركت توسعه نيشكر استان خوزستان در سال 1393 انجام شد. واريته مورد بررسي CP73-21 به‏عنوان واريته زودرس بود و در شرايط طبيعي و بر اساس مديريت‏هاي زراعي مرسوم منطقه‏ رشد يافته و تيماري روي آن اعمال نگرديد. در آغاز دوره رشد فعال گياه در تابستان ميزان رطوبت ساقه بالا (85 درصد) و بريكس و فيبر به يك اندازه و به ميزان حدود 5/7 درصد بوده است. در زمان رسيدگي ميزان رطوبت به 72 درصد كاهش يافت و بريكس و فيبر به‏ترتيب 3/2 و 6/1 برابر شدند. همچنين بيشترين رشد طولي ساقه گياه در تير ماه و بيشترين شيب افزايش پل همزمان با كاهش هفتگي ارتفاع در مهر ماه بدست آمد. به‏علاوه مشخص گرديد كه روند تجمع و ذخيره‏سازي قند از ميانگره‏هاي پايين به سمت بالاست و نسبت يك سوم بالايي ساقه به يك سوم پاييني آن مي‏تواند شاخصي از رسيدگي گياه باشد، به‏طوري كه هرچه اين نسبت به عدد يك نزديك‏تر باشد، حداكثر تجمع قند ني را نشان مي‏دهد.