بررسي نقش امام رضا(ع) در گسترش تمدن اسلامي

فرهنگ و تمدن اسلامي از عصر پيامبر() آغاز شد و با رشد عناصر دروني و جذب عناصر مادي و معنوي بيروني، با گذر از مراحلي به تدريج كامل‌تر و غني‌تر شد. اگر چه زمينه‌هاي شكل‌گيري و توسعه تمدن اسلامي، در همان معارفي نهفته بود، كه پيامبر() در دو قالب كتاب و سنت، قبلا بيان نموده بود. اين فرهنگ با تلاش بي‌وقفه امامان معصوم() به ديگر نسل‌ها انتقال يافت. اما مورخان، عصر شكوفايي تمدن اسلامي را مديون تلاش‌هاي دوران امام رضا() در قرن دوم تا سوم هجري مي‌دانند، زيرا در اين دوره، نهضت‌هاي علمي بسياري رايج شد و بسياري از كتابها توسط دانشمندان علوم ديني به ساير زبان‌ها ترجمه گرديد. اين مقاله، با استفاده از روش توصيفي- تحليلي در صدد بيان نقش امام رضا() در گسترش فرهنگ و تمدن اسلامي است. و روي اين محورها سخن گفته شده است؛ محور سياسي امام رضا) و محور علمي و فرهنگي امام() از جمله مناظرات امام رضا() و تربيت شاگردان امام() و نقش حضرت در ارتقاء و تقويت تشيع، تاثيراتي كه بر توسعه‌ي فرهنگ و تمدن ايران داشته است