جستاري بر مولفه هاي فرهنگ تربيت ديني خانواده از منظر امام رضا(ع)

يكي از مهمترين وظايف خانواده تربيت اعضاء و توجه به تحصيل و رفتار اعضاي خانواده است. در دين اسلام به تربيت فكري و ديني كودكان اهميت داده شده است. تربيت ديني هم به جهان بيني اعتقادي و باورهاي انسان نظر دارد و هم به اصول و ارزش هاي اخلاقي متكي است. اين مقاله با توجه به نقش ائمه معصومين به عنوان الگو شيعيان به تحليل مولفه هاي فرهنگ تعليم و تربيت ديني در نظام خانواده از منظر امام رضا  پرداخته است. سوال اصلي محقق نيز متناسب با هدف مطرح شده اين است كه مهمترين مولفه هاي فرهنگ تربيت ديني خانواده از منظر حضرت امام رضا  چيست؟ روش به كار رفته در اين تحقيق، روش كتابخانه اي و مطالعات اسنادي است كه براي جمع آوري داده ها و ثبت اطلاعات مربوط به سوال تحقيق از روش فيش برداري از منابع مختلف، مانند؛ كتب روايي و تاريخي مربوط استفاده شده است. بسياري از جامعه شناسان غربي (پارسونز، ساترلند و مك كوبي) بر روي نقش خانواده در تربيت و جامعه پذيري اجتماعي كودكان تاكيد دارند و نظريه پردازان مسلمان(نراقي) نيز با الهام از منابع شيعي و سيره ائمه معصومين، تربيت را يك فرآيند سيال و محرك مي پندارند. برهمين اساس مي توان مهمترين اصول و مولفه هاي تربيتي را با تاكيد بر نظريات انديشمندان بزرگ اسلامي در حوزه تربيت ديني و نگاه به سيره رضوي به سه دسته؛ اعتقادي(خداجويي)، نظام ارزشي (فضائل و رذايل اخلاقي) و كنش عملي(عبادت) تقسيم بندي نمود.