الگوي گفتمان عدالت از منظر قرآن كريم و نهادينه سازي آن در انقلاب اسلامي

عدالت در شكل گسترده با ابعاد مفهومي و مصداقي در حوزه معنايي مفرد و مركب، مستقيم و غيرمستقيم، سلبي و ايجابي در قرآن كريم مطرح‌ شده و براي آن هيچ شرط و زمان و مكاني محدوديت پذيري قائل نشده است. عدالت قرآني هم ناظر به بُعد سلبي و هم بُعد ايجابي است. بدين ترتيب اين سؤال پيش خواهد آمد كه مباني عدالت در قرآن كه مراد شارع بوده است چيست و قرآن در چه سطوحي از معنا و مفهوم از عدالت سخن گفته است؟ انقلاب اسلامي ايران چگونه گفتمان مدل عدالت را در نظام خويش پياده سازي و تبيين كرده است. روش اين پژوهش استنطاقي- تحليلي است و رويكرد آن دريافت پرسش از زبان آيات بوده كه بررسي‌هاي اين پژوهش نشان مي‌دهد ضمن معرفي و تبيين مباني عدالت كه در قرآن كريم بيان ‌شده است، مرزهاي آن و همچنين سطوح مختلف معنا شناختي عدالت را از نظر مسلمانان گذرانده و به‌ عنوان اصل و مبناي رفتار يك مسلمان بدان اهميت ويژه‌اي داده و به تبيين مدل گفتمان عدالت از منظر قرآن كريم در انقلاب اسلامي پرداخته است.