طراحي خانه سالمندان با رويكرد همساز با اقليم

امروزه با پيشرفت علم و ماشيني شدن زندگي انسان‌ها، روابط خانوادگي با مشكلات فراواني مواجه شده است كه اين مشكلات در افراد سالمند موجود در هر خانواده مشهودتر بوده و خانواده‌ها را مجبور به گذاشتن سالمندان در مكان‌هاي مخصوص آنان از جمله خانه سالمندان مي سازد. به دنباله افزايش جمعيت مسن در اروپا و ساير نقاط جهان، در ايران نيز مسئله سالخوردگان به تازگي به يك دغدغه مهم تبديل شده است. پيش بيني ها حاكي از اين است كه تا سال 2002 ميلادي تعداد سالمندان جهان به يك ميليارد نفر برسد . به طور متوسط 61 درصد جمعيت كشورهاي صنعتي را سالمندان تشكيل مي‌دهند. به نظر مي رسد، شناخت ويژگي‌هاي جسماني و رواني و درك نيازهاي مختلف سالمندان و تلاش در جهت پاسخگويي به اين نيازها و احترام به ترجيحات آن ها در طراحي و بهسازي فضاهايي مخصوص آنان، مي تواند در زندگي خوب سالمندي و بهبود كيفيت و اميد به زندگي آن‌ها و دستيابي به اهداف سالمندي موفق، مؤثر باشد. هدف اين پژوهش، فضاهاي معماري براي سالمندان در جهت بهبود كيفيت زندگي مي‌باشد. در اين راستا با نظر به عدم توجه به روابط اجتماعي، فضاهاي شهري و نياز‌هاي سالمندان و طراحي‌ها نادرست خانه ي سالمندان، اين پژوهش در صدد ارائه راهكارهاني براي ارتقا كيفيت زندگي سالمندان در اين مكان ها با بهره گيري از معماري ايراني و همساز با محيط بر آمده است.