• شماره ركورد كنفرانس
    4689
  • عنوان مقاله

    سنتز و شناسايي پليمر مايع يوني تثبيت‌شده روي نانوذرات مغناطيسي Fe3O4 و كاربرد آن در سيستم رهش دارو

  • پديدآورندگان

    طوماري جواد دانشگاه زنجان , احمدي ابراهيم Ahmadi@znu.ac.ir دانشگاه زنجان , معرفت سفيدان محمدرضا دانشگاه زنجان , اسمخاني اسماعيل دانشگاه زنجان

  • تعداد صفحه
    1
  • كليدواژه
    سنتزو شناسايي , نانوذرات مغناطيسي , پليمر مايع يوني , دارورساني
  • سال انتشار
    1397
  • عنوان كنفرانس
    اولين كنفرانس ملي كاتاليست ايران
  • زبان مدرك
    فارسي
  • چكيده فارسي
    در اين پژوهش نانوذرات Fe3O4 سنتز و سپس سطح آن با تترا اتيل اورتوسيليكات (TEOS) اصلاح شد و به دنبال آن با 3-آمينو پروپيل تري اتوكسي سيلان (APTES) آمين دار گرديد [1]. سپس سطح نانوذرات با استفاده از آلفا برمو ايزو بوتيريل برمايد (BIBB) عامل دار گرديد. دو نوع مونومر مايع يوني 3-بنزيل-1-ايميدازوليوم برمايد و 3-هگزيل-1-ايميدازوليوم برمايد با استفاده از روش ATRP بر روي سطح نانو ذرات مغناطيسي پليمريزه گرديد. سنتز و شناسايي پليمر مايع يوني تثبيت شده بر روي نانوذرات مغناطيسي توسط آناليزهاي FT-IR،SEM و VSM بررسي شد. در ادامه اولين بار بارگذاري و رهايش داروي بتامتازون دي سديم فسفات (BSP) روي اين نانوذرات مغناطيسي اصلاح شده انجام شد؛ و مقدار بارگذاري در مقادير بالاتر 56 % صورت گرفت. در ادامه فرايند رهايش در محيط هاي بافري 1/2، 4/8، 7/4 مورد بررسي قرار گرفت كه رهايش از حامل 3-بنزيل-1-ايميدازوليوم برمايد در سه بافر مختلف در 72 ساعت ادامه داشت در حالي كه رهايش از حامل 3-هگزيل-1-ايميدازوليوم برمايد در در ساعت¬هايي بالاتر از 72 ساعت ادامه پيدا كرد. ميزان رهايش از هر دو حامل در pH=1.2 بالاترين درصد رهايش را نسبت به دو pH ديگر داشت كه اين ميزان بالاتر از 86 درصد بود.
  • كشور
    ايران