تحليل روند سري‌هاي زماني خشك‌سالي در ايستگاه‌هاي همديدي استان خراسان رضوي با استفاده از شاخص بارش استاندارد (SPI)

خشك‌سالي به دليل وسعت زياد و طولاني بودن مدت اثر، تاكنون به عنوان پرهزينه‌ترين بلاي طبيعي شناخته شده كه باعث ايجاد بحران كمبود آب و مواد غذايي در مناطق متأثر از آن مي‌شود. تشخيص روند داده‌هاي اقليمي در مديريت منابع آب بسيار حائز اهميت است. در اين مطالعه، تحليل روند سري‌هاي زماني خشك‌سالي با استفاده از آزمون ناپارامتريك من- كندال در ايستگاه‌هاي همديدي مشهد، سبزوار و تربت حيدريه واقع در استان خراسان رضوي كه داراي بيش از 50 سال داده-ي آماري (2010-1960) بودند، صورت گرفت. شاخص بارش استاندارد به منظور بررسي خشك‌سالي در مقياس‌هاي زماني 1، 3، 6، 9، 12، 18، 24 و 48 ماهه محاسبه شد. بر اساس نتايج به‌دست آمده در سطح اطمينان 95 درصد، شاخص بارش استاندارد تنها در ايستگاه همديدي سبزوار روند افزايشي داشت. در ايستگاه‌هاي همديدي مشهد و تربت حيدريه روند معني-داري مشاهده نگرديد. بيش‌ترين روند افزايشي شاخص بارش استاندارد در ايستگاه همديدي سبزوار در مقياس زماني 12 ماهه و كم‌ترين روند افزايشي آن در سري زماني 6 ماهه مشاهده شد. در سري زماني يك ماهه روند معني‌داري در هيچ كدام از ايستگاه‌هاي سينوپتيك وجود نداشت. نتايج اين پژوهش نشان داد كه سري‌هاي زماني طولاني‌مدت بهتر از سري‌هاي زماني كوتاه‌مدت مي‌توانند روند را نشان دهند. نتايج همچنين نشان داد كه در ايستگاه همديدي سبزوار نيز در سري‌هاي زماني 1 و 3 ماهه روند معني‌داري وجود نداشت. در مقياس زماني ماهانه در هيچ كدام از ايستگاه‌هاي همديدي مورد مطالعه روند معني-داري در شاخص استاندارد بارش وجود نداشت. با توجه به يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان نتيجه گرفت كه سري‌هاي زماني طولاني‌مدت بهتر از سري‌هاي زماني كوتاه‌مدت مي‌توانند روند را تشخيص دهند.