بررسي كارايي نانولوله هاي كربني تك ديواره وچندديواره در حذف داروي پلي سيلين Gاز محيط هاي آبي

آلاينده هاي دارويي به ويژه آنتي بيوتيك ها يكي از مسائل حاد زندگي امروزي و يكي از منابع آلوده كننده محيط زيست خصوصاً در دهه اخير به شمار مي آيند كه براي سلامت انسان و محيط زيست مضر مي باشند. هدف از اين مطالعه بررسي حذف پني سيلين G با استفاده از نانولوله هاي كربني تك ديواره و چند ديواره بوده است. :اين مطالعه يك تحقيق تجربي – آزمايشگاهي بوده كه به صورت ناپيوسته انجام شده است. تأثير پارامترهاي مختلف شامل pH (3،5،7،9،11)، غلظت اوليه آلاينده (50،100،150،200 ميلي گرم برليتر)، دوز جاذب (0.25،0.5،0.75،1 گرم درليتر) و زمان تماس(180،120،90،60،30،15،10،5 دقيقه) تعيين شد.غلظت آلاينده توسط دستگاه اسپكتروفتومتر در طول موج 283 نانومترخوانده شد. نتايج با استفاده از نرم افزار Excel مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان داد كه كارايي نانولوله هاي كربني تك ديواره و چند ديواره در حذف پني سيلين G به ترتيب69.66 % و 52.61% و ظرفيت جذب نانولوله ها به ترتيب 141 ميلي گرم بر گرم و 119ميلي گرم بر گرم در شرايط با غلظت اوليهmg/l 50 در 5pH= با دوز gr/l 0.25 جاذب درمدت 105 دقيقه از محيط آبي مي باشد. :براساس نتايج حاصله مشخص شد كه جاذب هاي نانولوله كربني تك ديواره و چند ديواره به عنوان يك جاذب مؤثر در حذف پني سيلين Gاز محلول هاي آبي مي تواند مورد استفاده قرارگيرد.