بهينه سازي شبكه هاي دفع آب هاي سطحي با استفاده از يك الگوريتم ژنتيك خودانطباقي

در اين پژوهش يك الگوريتم ژنتيك خود انطباقي براي طراحي بهينه شبكه¬هاي دفع آب¬هاي سطحي، كه يكي از زيرساخت¬هاي مهم شهري است، توسعه داده شد. در اين الگوريتم رسيدگي به قيود مختلف اجرايي در حين كدبرداري از كروموزوم¬ها و پيكربندي شبكه انجام شد و قيود هيدروليكي پس از عمليات شبيه¬سازي هيدروليكي شبكه در مدل SWMM به وسيله جريمه خود انطباقي اعمال شد. جريمه خود انطباقي كروموزوم¬هاي غير قابل قبول پس از تعيين مقدار بي¬اعتباري آن¬ها و با شناسايي كروموزوم¬هاي درگير با فضاي جستجو انجام شد. عملكرد اين الگوريتم در بهينه¬سازي يك شبكه محك معروف مورد آزمايش قرار گرفت و توانست با موفقيت و بدون نياز به تنظيم و تعديل پارامتري خاص، هزينه ساخت شبكه مذكور را در مقايسه با پژوهش¬هاي قبلي كاهش دهد.