تجزيه پايداري ژنوتيپ هاي مختلف گلرنگ در تاريخ كاشت و رژيم هاي رطوبتي مختلف با دو روش پارامتريك

اين پژوهش به منظور بررسي آثار متقابل ژنوتيپ و محيط براي عملكرد و ساير خصوصيات زراعي 15 ژنوتيپ گلرنگ در 6 محيط ( دو تاريخ كاشت و هر تاريخ كاشت داراي سه سطح آبياري ) در سال زراعي 94-93 در مزرعه تحقيقاتي دانشكده كشاورزي دانشگاه صنعتي اصفهان اجرا گرديد. محاسبه پايداري با شاخص هاي پارامتريك اكووالانس ريك، واريانس پايداري شوكلا انجام شدند و ژنوتيپ هاي برتر بر مبناي هر روش تعيين گرديدند. ارزيابي واكنش ارقام بر مبناي اكووالانس ريك و واريانس پايداري شوكلا گروهبندي يكساني را از پايداري ژنوتيپ ها نشان دادند. از بين ژنوتيپ هاي پر محصول دو ژنوتيپ 10 و 2 داراي كمترين ميزان اكووالانس ريك و واريانس پايداري شوكلا بودند اما ژنوتيپ 10 به دليل دارا بودن عملكرد بالاتر از متوسط كل به عنوان پايدارترين ژنوتيپ شناخته شد و ژنوتيپ دو به دليل پايين بودن عملكردش از ميانگين كل به عنوان ژنوتيپي با پايداري متوسط شناخته شد. ژنوتيپ هاي برتر اين مطالعه مي توانند در مناطق خشك و نيمه خشك كشور مورد كشت و كار قرار گيرند