مصون بودن از شرط اجحاف آميز به مثابه يك حق شهروندي

رابطه دولت و اشخاص به طور طبيعي نامتوازن است به نحوي كه احتمال سوء استفاده دولت و مسئولين از اقتدار حاكميتي وجود دارد. شناسايي حقوق شهروندي ابزاري براي محدود كردن اقتدار مطلق دولت و حمايت از حقوق شهروندان در برابر تعرضات احتمالي دولت است كه ممكن است به صور مختلف ظاهر شود. يكي از جلوه هاي نابرابري، در قراردادهاي اداري ظاهر مي شود كه در آن نهاد دولتي با استفاده از قدرت خود شروطي را به ظرف مقابل تحميل مي كند كه با در نظر گرفتن اوضاع و احوال غير عادلانه و اجحاف آميز تلقي مي شود. مصوبه حقوق شهروندي در نظام اداري يكي از حقوق شهروندي اشخاص را مصون ماندن از اين دست از شروط معرفي كرده است كه در ضمن ماده 10 مصوبه مفهوم و مصاديق آن بيان شده است. اين تحقيق در نظر دارد با رويكرد توصيفي و تحليلي حق شهروند بر مصون ماندن از شروط اجحاف آميز را با تاكيد بر مصوبه مذكور ارائه نمايد و به اجمال مي توان گفت با اينكه مصون ماندن از شروط اجحاف آميز از منظر شهروند، حق تلقي مي شود ولي به لحاظ اينكه رعايت آن تكليف دستگاه اجرايي است امكان توافق بر خلاف آن وجود ندارد.