تطبيق شرط لهجه نداشتن با استانداردهاي حقوق اساسي

حق بنيادين اشخاص بر اشتغال از مهمترين حقوقي است كه در ضمن قوانين اساسي كشورها پيش بيني شده است. اين حق كه تحقق برخي ديگر از حقوق بنيادين نظير حق شخص بر زندگي شرافت مندانه به آن وابسته است به شخص اين امكان را مي دهد كه مطابق خواست و اراده خويش شغلي را كه بدان مايل است انتخاب نمايد. شرط لهجه غليظ نداشتن مصوبه جديدي است كه تطابق يا عدم تطابق آن با حق اشخاص در اشتغال محل بحث و نظر است. اين تحقيق در نظر دارد به روش توصيفي و تحليلي اين موضوع را مورد بررسي قرار دهد و به اجمال مي توان گفت با اين كه ممكن است مصوبه در ظاهر در تضاد با حق اشتغال نباشد ولي بررسي دقيق موضوع و انطباق بحث با قانون اساسي و منشور حقوق شهروندي نشان مي دهد كه مصوبه ناقض حق بنيادين اشخاص در اشتغال است از اين رو امكان ابطال آن با توسل به هيات عمومي ديوان عدالت اداري وجود دارد.