نقش گفتماني صلح درشكل گيري حكمراني خوب

در عصر جهاني شدن مفهوم صلح با فاصله گرفتن از برداشت هاي سنتي و آرمان گرايانه تبديل به گفتمان غالب در انديشه سياسي شده است . درك منقح از اين مفهوم اخلاقي مي تواند زمينه ساز ظهور و تثبت حكمراني خوب در جامعه سياسي شود . پژوهش حاضر با رهيافت حقوقي ضمن مروري بر ادبيات پيشين و بررسي مكاتب مختلف اخلاق هنجاري از جمله فايده گرايي ، نتيجه گرايي و اخلاق وظيفه گرا به طرح اين پرسش پرداخته است كه : ربط و نسبت ميان صلح به مثابه يك اصل اخلاقي و مفهوم حكمراني خوب چيست ؟ ضمن آن كه رويكرد اخلاقي به مسائل سياسي مي تواند سبب تقويت همبستگي اجتماعي شود زيرا اخلاق در حوزه عمومي و سياست از ديدگاه كاركردگرايان انسجام دهنده مؤلفه‌هاي اجتماعي است. اما نكته حائز اهميت اتخاذ رويه هاي مصالحه جويانه توسط دولت است . مقاله نتيجه مي گيرد كه اعمال اصول اخلاقي در حقوق به توليد سنت و عرف در زمينه حكمراني مطلوب منجر مي شود . اين امر در گرو تقويت نهاد هاي مدني و ايجاد بسترهاي فكري و فرهنگي مناسب بوده و در غير اين صورت اعمال هر نوع روشي غير كاربردي خواهد بود .