اثربخشي تحريكات وستيبولار بر تعادل ايستا و پوياي كودك كم توان ذهني

تعادل يكي از فاكتورهاي مهم دركودكان كم توان ذهني مي باشد. كه درآن عملكرد ضعيفي دارند. هدف از اين مطالعه موردي بهبود تعادل ايستا و پويا در يك دانش آموز كم توان ذهني بود. دانش آموز دختر كم توان ذهني مدرسه احياء 2 شهرستان بروجرد. در اين مطالعه مورد بررسي قرار گرفت. با استفاده از آزمون هاي اصلاح شده لك لك و شارپند رومبرگ (در چهار وضعيت با دستكاري بينايي و سطح) و همچنين آزمون پاشنه – پنجه مورد ارزيابي قرار گرفت و اطلاعات به دست آمده بعنوان پيش آزمون ثبت گرديد. به عنوان راهكار پيشنهادي، تحريكات وستيبولار در نظر گرفته شد. اين دانش آموز به مدت 6 هفته، هفته اي دو جلسه و هر جلسه به مدت 35 دقيقه در واحد كاردرماني مدرسه تحريكات وستيبولار را دريافت كرد و پس از پايان اقدامات انجام شده، اطلاعات مربوطه گردآوري و بعنوان پس آزمون ثبت شد پس از مقايسه نتايج در پيش آزمون و پس آزمون مشخص شد كه عملكرد تعادلي دانش آموز در وضعيتهاي مختلف بهبود يافته است. لذا مي توان نتيجه گرفت كه استفاده از تحريكات وستيبولار در تعادل ايستا و پويا در اين دانش آموز موثر بوده و باعث بهبود تعادل وي گرديده است و پيشنهاد مي گردد ازفعاليتهاي مختلف خطي و جرخشي تحريكات وستيبولار در قالب بازي دركنار ساير فعاليتها در كاردرماني و در ساعت هاي ورزش و همچنين در اوقات فراغت توسط والدين استفاده شود.