ارزيابي اجمالي پايداري حوزه آبخيز با استفاده از تغييرات زماني و مكاني پوشش گياهي

پايداري حوزه آبخيز براي پايداري حيات در بوم‌سازگان‌ها امري ضروري است. در واقع ارزيابي پايداري حوزه آبخيز با استفاده از سه بعد اصلي اجتماعي، اقتصادي و محيط‌زيستي به‌منظور اختصاص منابع به‌صورت بهينه لازم است. با توجه به اينكهپوشش گياهي در مهار شرايط زيست-فيزيكي موثر است، از اينرو ميتوان بهعنوان معياري براي ارزيابي پايداري حوزه آبخيز در نظر گرفت. در اين راستا، مطالعه پوشش گياهي با استفاده از فن‌اوري سنجش از دور با توجه به دقت و سرعت ارزيابي پديده‌ها، مفيد ميباشد. لذا پژوهش حاضر با هدف مطالعه تغييرات زماني و مكاني پوشش گياهي با استفاده از شاخص نرمال شده اختلاف پوشش گياهي (NDVI) به‌عنوان معياري معتبر و نيز موثر در پايداري حوزه آبخيز در مقاطع زماني 1365، 1377، 1387 و 1395 در حوزه آبخيز شازند انجام شد. نتايج حاصل از اين بررسي نشان داد كه مقدار متوسط شاخص از سال 1365 تا 1387 روند كاهشي داشته و در سال 1395 وضعيت پوشش گياهي بهبود يافته است. همچنين مقدار NDVI در مناطق مركزي حوزه آبخيز بيش‌تر و در مناطق شمالي و غربي كمتر مي‌باشند