اثربخشي درمان شناختي‌رفتاري بر كاهش نگراني و مشكلات درون‌سازي‌شده ناشي از روابط آسيب‌زاي دختران و پسران در مدارس شبانه‌روزي

اين پژوهش با هدف بررسي اثربخشي درمان شناختي رفتاري بر كاهش نگراني و مشكلات دروني سازي شده ناشي از روابط آسيب‌زا دختران و پسران مدارس پايه سوم متوسطه شبانه روزي شهرستان شيروان صورت گرفت . در اين مطالعه جامعه ي آماري شامل كليه ي دانش اموزان پسر و دختر مشغول به تحصيل در سال 96-1395 بودند . 12 دانش آموز دختر و 12 دانش آموز پسر 18-17 سال داراي روابط آسيب‌زا از طريق پرونده‌هاي مشاوره مدارس بطور تصادفي انتخاب گرديدندو در دوگروه آزمايش و كنترل جاي داده شدند. براي بررسي اثر درمان شناختي رفتاري بر كاهش نگراني و مشكلات درون سازي شده قبل و بعد از درمان شناختي رفتاري فردي ، از هر دو گروه آزمون نگراني پن استيت و پرسشنامه خودگزارش آچنباخ گرفته شد و داده‌هاي پژوهش با استفاده از آزمون‌ تحليل كوواريانس تك متغيري مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه درمان شناختي رفتاري موجب كاهش معنادار نگراني ، مشكلات درون سازي شده ، افسردگي و اضطراب در گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل شده است . در نتيجه ، درمان شناختي رفتاري فردي يك روش كارآمد در كاهش نگراني و مشكلات درون‌سازي شده دانش آموزان دختر و پسر داراي روابط آسيب‌زا در دبيرستان شبانه روزي است.