بررسي رابطه ي بين هوش هيجاني با خودكارآمدي دانش آموزان دوره ي متوسطه شهرستان مياندرود در سال تحصيلي 96 -95

هدف از پژوهش حاضر، بررسي رابطه هوش هيجاني با خودكارآمدي دانش آموزان دوره ي متوسطه شهرستان مياندرود در سال تحصيلي 96 -95 مي باشد. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي بوده كه با تكنيك پيمايشي انجام شد. جامعه آماري شامل كليه دانش آموزاني است كه در سال تحصيلي96-1395 در مدارس متوسطه شهرستان مياندرود مشغول به تحصيل مي باشد. حجم نمونه آماري در اين پژوهش بر اساس بهره گيري از جدول كرجسي و مورگان (1970) 373 نفر برآورد شد كه بصورت نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب گرديد. ابزار گردآوري داده ها پرسشنامه هاي خودكارآمدي شرر و هوش هيجاني از پرسشنامه هوش هيجاني بار – آن (1980) بود. براي تجزيه و تحليل ها از نرم افزار 19spss و آزمون هاي پيرسون و يو من وايتني(معادل ناپارامتري آزمون t) استفاده شد. نتايج حاصل از يافته هاي پژوهش نشان داد: بين هوش هيجاني با خودكارآمدي تحصيلي رابطه معنا داري وجود دارد. همچنين ميزان هوش هيجاني و خودكارآمدي تحصيلي در بين دانش آموزان دختر و پسر متفاوت است.