نقش زنان در حفظ و ترويج عفت عمومي جامعه از ديدگاه آيات و روايات

اين مقاله به نقش زنان در حفظ و ترويج عفت عمومي جامعه از ديدگاه آيات و روايات پرداخته و در صدد اثبات اين فرضيه است كه زنان در حفظ و ترويج عفت عمومي جامعه نقش بارزي دارند. در ابتدا به مفهوم‌شناسي عفاف، عفت، عفت عمومي، حيا و حجاب مي‌پردازد و در ادامه به بررسي جايگاه زنان در پاسداري و ترويج عفت عمومي پرداخته است. توصيه به عفاف و حجاب در دين اسلام به‌منظور پاك‌سازي جان و روان انسان‌ها و تطهير آنان از آلودگي، نابساماني‌هاي اخلاقي، خانوادگي و اجتماعي، متجلي شدن ارزش‌هاي عالي انساني و اخلاقي، بالا بردن بهداشت رواني افراد جامعه و شكوفايي استعدادهاي طبيعي انسان و افزايش كارايي اجتماعي و مبرا شدن جامعه از تحريكات جنسي است. ازآنجاكه آدمي موجودي اجتماعي است و نيازمند ايجاد روابط با هم‌نوعان خود هست؛ بايد اصول و قواعدي جهت حفظ و سلامت اين‌گونه روابط باشد. در غير اين صورت موجب بروز مفسده و ناامني رواني و اجتماعي مي‌شود. بي‌ترديد پاك‌دامني و عفاف در سطح جامعه يكي از پايه‌هاي اساسي است كه بستر اجتماعي را براي روابط سالم و تعالي معنوي افراد به‌خوبي فراهم مي‌كند. زنان علاوه بر اينكه خود قشري از جامعه را تشكيل مي‌دهند، جامعه‌ساز نيز مي‌باشند چراكه زنان امروز مادران نسل فردايي مي‌باشند كه در آينده نزديك پا به عرصه وجود مي‌نهند رعايت حريم عفاف و حيا در زنان يكي از مهم‌ترين عوامل حفظ و بقاي عفت عمومي در جامعه است. اين مقاله به روش كتابخانه‌اي ضمن مفهوم‌شناسي اين فضيلت والاي اخلاقي، به برخي از مصاديق نقش‌آفريني زنان و جايگاه آنان در حفظ و ترويج عفت عمومي در جامعه از ديدگاه آيات و روايات پرداخته است.