مطالعه رابطه پوشش مردان و حق امنيت اجتماعي زنان

مسئله‌ حجاب به عنوان يكي از عوامل مؤثر در امنيت اجتماعي و رواني در نظر گرفته مي‌شود كه طي سال‌هاي گذشته عموماً در حوزه بانوان مورد بررسي قرار گرفته است. اما روند ده ساله اخير و تغييرات محسوس در پوشش مردان و افزايش سوء رفتارهاي اجتماعي، اين مسئله را به ذهن متبادر مي‌سازد كه پوشش زن و مرد بايد به طور گسترده‌تري مورد توجه قرار گيرد؛ در حالي كه رابطه پوشش مردان و امنيت اجتماعي تا كنون مورد بررسي قرار نگرفته و حتي منابع متقني در خصوص رد يا پذيرش رابطه اين دو مورد وجود ندارد. اين پژوهش در يك روند اكتشافي، با استفاده از روش پيمايش و ابزار پرسشنامه محقق‌ساخته درصدد بررسي موضوع پژوهش در سطح زنان شهر تهران برآمده است. با استفاده از فرمول فادي، در سطح اطمينان 95 درصد و حداكثر خطاي مجاز نمونه¬گيري 5/0 و با در نظر گرفتن برابري درصد پاسخ معين و عدم¬پاسخ 50p=q= حجم نمونه به دست آمده ، 384 پرسشنامه است كه براي اطمينان بيشتر، تعداد نمونه مورد نظر به 400 افزايش يافت. نيمي از پرسشنامه‌ها با مراجعه به زنان محجبه و نيمي ديگر با مراجعه به زنان با پوشش متوسط به پايين تكميل شد. بررسي نتايج به دست آمده از هر گروه و مقايسه آنها با هم نشان مي‌دهد كه هر دو گروه معتقدند پوشش مردان در سطح جامعه با امنيت اجتماعي زنان رابطه دارد و نوع پوشش مي‌تواند سطحي از انتظار سوء رفتار يا عدم سوء رفتار را در زنان ايجاد نمايد كه بالطبع منجر به احساس ناامني يا امنيت در آنها مي‌شود.