فرمولاسيون و ارزيابي رهايش كنترل شده مونته‌لوكاست سديم از ماتريس نانوزروژل سيليكايي: اثر دماي ژله اي شدن

Formulation and evaluation of controlled release montelukast sodium from nano-xerogel silica matrix : the effect of gelation temperature

احتمال به تعويق انداختن رهايش دارو براي يك دوره زماني برنامه ريزي شده پس از تجويز خوراكي فرم دوز براي بيماري هايي كه نشانه هاي آن ها به طور عمده در شب و يا صبح زود مثل آسم عود مي كند بسيار جذاب است. مونته لوكاست سديم حلاليت، عملكرد، زيست‌سازگاري، پايداري فيزيكي و شيميايي پاييني دارد، بنابراين، به منظور بهبود زيست‌سازگاري، محافظت از تخريب دارو، رهايش سريع، عملكرد طولاني مدت، بهبود حلاليت و پايداري از روش‌ها و فرمولاسيون‌هاي مختلفي استفاده مي‌شود. هدف از مطالعه حاضر تهيه فرمولاسيون ماتريس زروژل سيليكايي با استفاده از روش سل-ژل براي رهايش كنترل شده داروي ضدآسم، مونته لوكاست سديم است. نمونه هاي بارگذاري در دماهاي مختلف ژله اي شدن (25oC، oC 40 و oC80) با استفاده از طيف سنجي مادون قرمز و ميكروسكوپ الكتروني عبوري شناسايي شدند. ظهور نوارهاي جديد در طيف مادون قرمز نمونه سيليكايي بعد از بارگذاري و نيز عدم تعامل بين دارو و ماتريس حامل در فرمول بندي را تاييد مي كند. تصاوير ميكروسكوپ الكتروني عبوري، مورفولوژي كروي بستر سيليكايي قبل از بارگذاري و ساختار هسته-پوسته ذرات براي نمونه هاي بارگذاري شده با مقياس نانومتري را نشان مي دهد. در پروفايل رهايش دارو به عنوان تابعي از زمان، بيشترين ميزان رهايش دارو را در دماي ژله اي شدن 25oC نشان مي دهد. از طرف ديگر، ميزان رهايش دارو در دماي ثابت با افزايش زمان افزايش مي‌يابد. سينتيك رهايش در محيط با استفاده از مدل هاي سينتيكي مانند درجه صفر، درجه اول، هيگوچي و كورسماير- پپاس بررسي گرديد. سينتيك رهايش داروي مونته لوكاست سديم در تمام دماها از نوع مدل كورسماير-پپاس و انتشار شبه فيكاني مي باشد.