نقش محله محوري در ارتقاء هويت شهري مطالعه موردي ناحيه هفت منطقه دو شهرداري تهران

يكي از دغدغه‌هاي مهم شهرهاي امروزي بحث هويت شهري درآنها مي‌باشد. كم توجهي به ابعاد و عوامل هويت بخش و ناديده انگاري ارزشهاي اجتماعي و فرهنگي در محلات شهري، باعث ايجاد محيطهايي مصنوع و تهي از هويت و ارزشهاي انساني مي‌گردد. از نتيجه‌هاي عمده اين امر مي‌توان به كاهش ميزان مشاركت شهروندان در اداره شهرها، پايين بودن احساس تعلق مكاني، كاهش روابط صميمانه بين همسايگان و پايين بودن انگيزه و علاقه ساكنان براي ادامه سكونت در آن شهر يا محله اشاره نمود. لذا شناخت شاخصهاي تاثيرگذار بر هويت شهري و بررسي نتايج حاصل از به كار بردن آنها در زندگي شهري مي‌تواند به حل بسياري از مشكلات ناشي از بي‌هويتي اين گونه شهرها كمك كند. در راستاي اين موضوع، پژوهشي در محدوده ناحيه هفت شهرداري منطقه دو تهران صورت گرفته است. روش تحقيق از نوع توصيفي-تحليلي همراه با مطالعات ميداني مي‌باشد. داده‌هايمورد نياز از طريق پرسش نامه جمع‌آوري شده، سپس با استفاده از نرم افزار SPSS مورد تجزيه و تحليل آماري قرار گرفته اند.به دليل وجود پارامترهاي كيفي، براي توصيف و تحليل داده هااز ضريب همبستگي اسپيرمن استفاده شده است. نتايج حاكي از آن است كه رابطه معنا‌داري ميان متغيرهاي مستقل(كيفيت محيط كالبدي، مشاركت شهروندان، حس تعلق و روابط همسايگي) و متغير وابسته (هويت شهري) وجود داشته كه بيانگر رد شدن فرضيه صفر و اثبات فرضيه تحقيق مي‌باشد.