بهره برداري بهينه از مخزن با استفاده از تلفيق مدل شبيه سازي MODSIM و الگوريتم بهينه سازي فراكاوشي تكثير علف هاي مهاجم

بهره برداري بهينه از مخازن سطحي يك مسئله بهينه سازي است كه نيازمند اتخاذ سياست ها و قواعد بهينه مي باشد. در اين مقاله، با درون گذاري مدل شبيه سازي جامع MODSIM، با قابليت لحاظ نمودن انواع مشخصات و ملزومات برنامه ريزي آب در سطح حوضه آبريز، در يك مدل بهينه سازي فراكاوشي تكثير علف هاي مهاجم (IWO) و توسعه مدل IWO-MODSIM مسأله بهره برداري از مخزن سد زاينده رود مطالعه شده است. در اين راستا، دو قاعده ي بهره برداري كلي براي گام هاي زماني بهينه سازي مشتمل بر درنظرگيري يك قاعده ي بهينه ساليانه ( 12 ماهه) ثابت در كل دوره شبيه سازي در نظر گرفته شده استو از يك قاعده ي تصميم به صورت R(t)=aI(t)+bS(t)+c استفاده شده كه در آن ثابت هاي a و b و c متغيرهاي تصميم I(t) مقدار ورودي به مخزن، S(t) حجم ذخيره در مخزن و R(t) مقدار رهاسازي از مخزن در دوره t بوده است. تابع هدف مدل نيز بيشينه سازي ميزان تأمين نيازهاي پايين دست سد زاينده رود در حوضه آبريز گاوخوني به عنوان مطالعه موردي در نظر گرفته شده است. نتايج بدست آمده در اين تحقيق نشان مي دهند كه مدل توسعه داده شده ي IWO-MODSIM نسبت به مدل شبيه سازي MODSIM نتايج بهتري داشته و با افزايش تعداد متغيرهاي تصميم مقادير تابع هدف بهبود يافته است.