بحران آب در ايران و راه هاي مديريت آن

همه ما اولين كلمه اي كه خواندن و نوشتن آن را آموختيم آب بود. ما آب را نوشتيم. آب را خورديم. آب را هدر داديم و امروز اين آب ديگر تنها نيست. آب زندگي استو نبودنش با بحران همراه است. كشور ايران با وجود داشتن مديريت پيشرفته منابع آب در ميان كشورهاي خاورميانه، بحران آب را نيز تجربه كرده است. دولت، با اين باور كه كمبود آب يك پديده مقطعي است، بحران كنوني را به گردن تغييرات اقليمي، خشك سالي هاي متعدد و تحريم هاي بين المللي مي اندازد. حال آنكه مشكلات جدي آب در ايران ناشي از اجراي برنامه هاي نامتناسب در طول چندين دهه و مديريت نسنجيده است. بحران كنوني آب ناشي از چهار دليل عمده است. نخست، رشد سريع و توزيع نامناسب جمعيت؛ دوم، كشاورزي ناكارآمد؛ سوم، عدم الگوي صحيح مصرف و چهارم، مديريت نسنجيده و عطش بيحد و مرز براي توسعه اقتصادي. كشور ايران با چالش جدي در بخش آب مواجه است كه محدود به افزايش تقاضاي آب، كمبود آب، كاهش سطج آب زيرزميني، كاهش كيفيت آب و افزايش تخريب اكوسيستم نمي شود. در اين مقاله بر مبناي شرايط حاكم بر منابع آب كشور، رويكردهايي جهت خروج از بحران بيان شده كه براي داشتن منابع آب پايدار و قابل اطمينان ضروري است.