ارزيابي دقت روش هاي مختلف تهيه نقشه دماي سطح زمين با استفاده از تصاوير ماهواره اي (منطقه مورد مطالعه : شهرستان تهران)

دماي سطح زمين يكي از متغيرهاي كليدي در دانش زمين مي باشد. در اين تحقيق با استفاده از روش هاي رگرسيون معمولي، كريجنگ و سبال به تهيه نقشه ي دماي سطح زمين در تهران با بهره گيري از روش هاي طبقه بندي SVM و V-I-S و با استفاده از داده‌هاي شش ايستگاه هواشناسي تهران به مدت شش سال كه شامل پارامترهاي دماي سطح خاك، رطوبت، نقشه توپوگرافي مي باشد و تصاوير ماهواره ي Landsat 8 انجام گرفت. در مجموع، به نتايج قابل قبولي از نظر محاسبات دماي سطح دست يافته شد. روش سبال در مقايسه با روش هاي فوق از محاسبات بسيار ساده‌تر و داده هاي ورودي تقريبا كمتري استفاده مي‌نمايد. روش سبال داراي خطاي كمتر و صحت مناسب تري است. تغييرات درجه حرارت سطح نسبت به انواع پوشش كاربري زمين بدست آمده از باندهاي مرئي و مادون قرمز نزديك، مورد بررسي قرار گرفت كه نتايج نشان داد پوشش گياهي(NDVI) و دماي حرارت منطقه با يكديگر رابطه معكوس دارند.