كاهش مصرف انرژي در شبكه هاي سيار موردي از طريق انتخاب الگوريتم مسيريابي متناسب با ويژگي هاي شبكه

شبكه سيار موردي يك شبكه بيسيم با ساختار موقت است كه ارتباطات بدون مديريت مركزي برقرار ميشود. ارسال و دريافت اطلاعات در اين نوع شبكه ها از طريق نودها صورت ميگيرد و هيچ ابزار مسيريابي براي آن وجود ندارد. يك مسئله بسيار مهم در اين شبكه ها پيدا كردن مسير بين مبدأ و مقصد است كه با توجه به توپولوژي پوياي شبكه به يك چالش تكنيكي اصلي تبديل شده است. در اين مقاله ابتدا به تعريف مسيريابي در اين شبكه ها و دسته بندي انواع پروتكل هاي مسيريابي پرداخته شده است. سپس به منظور يافتن شرايط مناسب براي به كارگيري هر دسته از اين پروتكل ها، شبيه سازي آنها در شرايط متفاوت انجام شده است. درنهايت پروتكل ها ازنقطه نظرهاي كارايي شبكه با يكديگر مقايسه شده و در قسمت نتيجه گيري پروتكل هاي مناسب براي شبكه هاي با ميزان بار ترافيكي متفاوت معرفي شده اند.