تدريس نوين آموزشي

اصطلاح تدريس، اگرچه در متون علوم تربيتي مفهومي آشنا به نظر مي‌رسد، اكثر معلمان و مجريان برنامه‌هاي درسي بامعني و ماهيت درست آن آشنايي دارند. برداشت‌هاي مختلف معلمان از مفهوم تدريس مي‌تواند در نگرش آنان نسبت به دانش آموزان و نحوه‌ي كار كردن با آن‌ها تأثير مثبت يا منفي بر جاي گذارد. برداشت چندگانه از مفهوم تدريس مي‌تواند دلايل مختلفي داشته باشد؛ از مهم‌ترين آن‌ها ضعف دانش‌پايه و اختلاف در ترجمه و برداشت نادرست معلمان از ديدگاه‌هاي مختلف تربيتي است. آموزش يك فعاليت مشخص و دقيق طراحي‌شده است؛ پس هدف‌هاي آن دقيق‌تر و مشخص‌تر و زودرس‌تر از هدف‌هاي پرورشي است. آموزش ممكن است با حضور معلم و يا بدون حضور معلم از طريق فيلم، راديو، تلويزيون و ساير رسانه‌ها صورت گيرد. كميته آموزش و يادگيري سنات در دانشگاه بورك تدريس اثربخش را به‌عنوان هر فعاليتي تعريف مي‌كند كه بتواند تجربه يادگيري مفيد و سازنده را براي دانش‌آموزان ايجاد كند و موجب انگيزش آنان در جهت رشدشان گردد (ساموئل باندل و جيمز اوليوواتايو 2014، 174). در تدريس، دانش آموزان بايد همراه با معلمان خود فعالانه در رخدادهاي آموزشي مشاركت كنند و با حل مسائل و مشكلات، عملاً به كسب اطلاعات و بازسازي انديشه خود بپردازند، نه اينكه صرفاً براساس يك روش قالبي ثابت بر محفوظات خود بيفزايند كه در اين صورت انگيزه چنداني براي يادگيري نخواهند داشت.