بيش فعالي واختلالات يادگيري

گرداب اطلاعاتي اين مقاله ما را به بيش فعالي (نقص توجه) و اختلالات يادگيري مي كشاند و هدف از اين تحقيق اين است كه درباره ي دو تا از شايع ترين اختلالات روانپزشكي ، اطلاعاتي را در اختيار خواننده قرار دهيم. اين مقاله به صورت علمي،ترويجي ومروري است. ناتواني يادگيري مقوله ي مستقل آموزش و پرورش است . تشخيص افراد دچار اختلالات يادگيري بسيار سخت است و پنج راه براي آن وجود دارد : 1-آيا مشكل جنبه ي ويژه دارد يا كلي؟ 2- پيداكردن عامل يا عواملي است كه باعث بوجود آمدن مشكل مي شوند. 3- تجزيه و تحليل رفتارهايي است كه مشكل دانش آموز را به به صورت عيني روشن مي كند. 4- با در نظرگرفتن مرحله 2 و3 انجام مي شود وبايد نتيجه ي تشخيصي و رفتار و عواملي كه به آن بستگي دارد ادامه دهد. 5- تشخيص و به وجود آوردن يك برنامه ي منظم ترميمي براساس نتيجه ي تشخيصي است . بيش فعالي كه نقص توجه و رفتار هاي تكانشي خوانده و گفته مي شود، در سال 2003 تا 2011 با 4% افزايش شيوع آن به 11%برآورد شد ،اين مشكل از شايع ترين اختلالات است كه باعث درجازدن در تحصيل ومشكلات رفتاري مي شود. مستقرترين و قوي ترين نقيصه ي كاركرد اجرايي اين افراد در ميزان بازداري پاسخ ،حافظه ي فعال و گوش به زنگي است.كودكان دچار هم ابتلايي، هردو در زمينه ي كاركردهاي اجرايي و غيراجرايي آسيب پذير بودند خصوصا ناتواني يادگيري رياضي ،كه كاركرد آن بدتر است. علامت بارز بيش فعالي كه متشكل از: رفتار بيش از حد فعال ،رفتار تكانشي و نقص توجه است.ودرپايان درمورد درمان ها كه جزء داروهايي كه روانپزشكان تجويز مي كنند مانند ريتالين و دگزامفتامين ،پرهيزغذايي و گفتاردرماني از طريق خانه و مدرسه بايد داشته باشيم .دراختلالات يادگيري كه بايد باتوجه به نتايج ارزيابي شرايط آموزش ويژه را براي دانش آموزان دچار مشكل فراهم و محيط را سازگار سازيم.